پارت هفتاد و چهارم :

به هوش که آمدم همه‌جا سیاه بود و ابتدا نمی‌توانستم موقعیت خودم را درک کنم؛ امّا بعد فهمیدم داخل یک‌ ماشین در حال حرکت دراز کشیده‌ام. بدنم به طرز وحشتناکی درد می‌کرد و سرم سنگین بود. این‌جا کجا بود؟
لحظه‌ای بیش‌تر طول نکشید که همه چیز را به یاد آوردم‌. من سوار تاکسی شده بودم تا بروم‌ خانه، امّا ناگهان سرنشینان آن به من حمله کرده بودند و بی هوش شده بودم. همین خاطرات کافی بود تا ناÚ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • هاناخانوم

    0

    آخرش کاردست خودش دادخودکرده راتدبیرنیست بیچاره خانوادش،مامانش،

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    اره موافقم، ولی به نظرتون این بار دیگه واقعاً کوتاه میاد دانیار؟🤭

    ۳ سال پیش
  • هاناخانوم

    0

    به قول قدیمیامن که چشم آب نمیخوره😂 اگه سلامت بیرون اومدکلادنبال دردسرهای😉

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    بله🤭😂

    ۳ سال پیش
  • Aa

    1

    موبایل هم نداره چجوری نجات پیدا میکنه👌👏💐

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    تا ببینیم...

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    چه حمله سریع سیرگناه داره دانیاروقتی شروعرکردگریه کردن

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    خربزه خورده پای لرزشم بشینه:/

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️