پارت سی و پنجم :



خودم را به آن راه زدم. پس مریم هم دیده بود من با چه اوضاعی رفته بودم دنبال کمک. گفتم:
_چیزی شده تو شرمنده باشی؟

صدایش لرزید و گفت:
_گفتم شاید...اون روز... تا لباساتو بیارم...کسی دیدتت..

_کسی؟.. کسی حرفی زده؟

_ نه... نه داداش.. که از اون روز رفته...

_الهی شکر...
_چی؟

_الهی شکر رفتن سر کارشون.. ناراحت نباش مریمی...اعتصاب واسه رد کردن خط قرمزه ما

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • محدثه

    1

    کنجکاوم ببینیم ادامش چی میشه

    ۲ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    🥰🥰🥰🥰

    ۲ سال پیش
  • فاطمه

    1

    باز پرویز عادل امیدوارم باز ساره تو دردسر نداز😤

    ۲ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    ای روزگار😏😏

    ۲ سال پیش
  • ستاره

    1

    ای دادبازپای عادل بازشدبه ماجراکه...وقتی محمدمنصورامیپیچونه توتورعادل میفتی

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️