به سردی یخ به قلم ملیکا کاظمی
پارت صد و پنجم :
هوای باغ در خفقان آن مهمانی بزرگ، تنها جایی بود که نفس میکشیدم. با قدمهایی که بیشتر شبیه فرار بودند تا پیادهروی، از صدای خندهها، موسیقی نرم و نگاههای پر معنا فاصله گرفتم. پوست صورتم هنوز گرمای دستان الکساندر را داشت. نه از محبت، بلکه از فشار. از ادعا. از تملک. پا روی سنگفرش مرطوب باغ گذاشتم. مه نازکی از خاک و عطر گلهای شببو، فضا را پوشانده بود، اما من هیچ زیباییای حس نمیکردم
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
Kimia
0دنیل عزیز به افعی بودن باشه افعی بزرگ شمایی بلاخره شما پدربزرگشی زمان بیشتری زندگی کردی ریدی تو زندگی ادما به افعی بودن تو افعی بزرگی✨
۲ سال پیشفیونا
0چیو صاحب بهش نگفته؟
۲ سال پیشسهیل
2بمیری دنیل
۲ سال پیشبرفینِ زال
0الان برفین چش شد؟🫤 مگه سمانه دختر دنیل نبود؟ برفین از قبل دنیل رو میشناخت که میگه من به تو اعتماد کردم؟
۲ سال پیشزهرا
1هه کی به برفین میگه افعی تو پدربزرگشی یعنی نچ نچ متاسفم حالا نگران پسرش شده وقتی که پسرت رو داشتی میکشتی به عزیز کردت نبودی
۲ سال پیشنرگس
2خسته نباشی عزیز دلممم عالییی بود مثل همیشه
۲ سال پیشزهرا
3تازگی دارم فکر می کنم ( خیلی طولانی نشد؟؟!) ولی واقعا خیلی داستان جالبیه دلم می خواد ببینم آخرش چی میشه
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

الی
2ملیکا جون قلمت خیلی قشنگه ولی خیلی راحت از روی مسائل رد میشی مثلا خواهر زال یهو چی شد و یا اون پلیس که تو فصل های قبل برفین و بازجویی کرد چطوری برفین و پیدا کرده بود یهو چطور زال اومد ورش داشت، به جای اینکه روی مسائل و نکته ها مانور بدی رو چیزلیی که تو فکر و ذهن و برفین و تمرکز کردی البته قلمت قویه