پارت هفده :

اما دنبال گوشی هر کجای کیفم را زیر و رو کردم پیدایش نکردم. کلافه از اوضاع به وجود آمده با تذکر مسول، سمت خروجی دانشکده پا تند کردم.

همزمان که دنبال مهتاب و رضوانه چشم می چرخاندم امیدوار بودم یک‌جایی این اطراف منتظرم هستند.
ولی نبودند. نه در محوطه‌ی بیرون دانشگاه، نه میان رهگذرها..تا که چشمم به چند کافه‌ی آن اطراف خورد.
به سرعت از عرض خیابان گذشتم و باز هر جا سرک کشیدم رد

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • باران

    0

    وای چه.دوستهای رو مخی داره،،، پیله هاااا

    ۶ ماه پیش
  • سمانه براتی

    1

    عالی.مثل همیشه

    ۱ سال پیش
  • فاطمه

    2

    یعنی من از الان برای ساره ناراحت میشم با اینا دوست بش اخ اینا جز دردسر کار دیگه ای برای ساره ندارن و از الان ۹۹٪ اینا میتونن موبایل ساره میتون داشته باشن 😤

    ۲ سال پیش
  • م.ر

    0

    ساره بااین طرز اخلاق جواب پس بده چه جوری به آین دوستان ریط داره🤔

    ۲ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    قراره تو فصل دوم به این چرا برسیم🤗🤗

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️