تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و شصت و دوم :
سر تکان داد و با سرعت هر چه تمام راند. برای رسیدن به آزمایشگاه باید از کنار بیمارستان میگذشتیم. بیمارستانی که در آتش سوخته بود و حالا حتی اینجا نیز به شدت خلوت بود. ابتدا که نزدیکش شدیم، همهچیز به نظر عادی میآمد تا وقتی که جلوتر رفتیم و درست مقابلش رسیدیم. با دیدن صحنهی مقابلم نفس در سینهام حبس شد و پلیس فوراً چشمهای پارسا را بست و اجازه نداد چیزی ببیند.
جسدهایی که سوخته بو
لطفا صبر کنید...
