پارت صد و پنجاه و هشتم :

اخم کردم.
- نازنین؟!
کامران به محیا نگاه کرد و انگار می‌خواست از او کسب تکلیف کند ببیند باید ادامه دهد یا نه. محیا گفت:
- تو نازنین رو کجا دیدی؟
- ندیدمش، بهم زنگ زد.
کمند با لحنی که کاملاً تنفر از نازنین از آن می‌بارید گفت:
- اون مگه بازداشت نیست؟
کامران کلافه گفت:
- نمی‌دونم، وقتی از ماشین پیاده شدم به من زنگ زد گفت باید با دانیار حرف بزنم، ولی من گفتم پیشÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سحر

    0

    دانیار دیگه یهو از خواب بیدار شه ببینیم همشو خواب میدیده🤣🤣🤣🤣

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    مگه داستان کودکه؟😭😂

    ۲ سال پیش
  • سحر

    0

    فقط امیدوارم آخرش از خواب بیدار نشه

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    کی از خواب بیدار بشه🤔

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    امان ازحسادت حالاخوبه به احساسش اطمیان نداره🙏💋

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    کمنده دیگه هم خدارو می‌خواد خم خرما رو😬😁

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️