تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و پنجاه و هشتم :
اخم کردم.
- نازنین؟!
کامران به محیا نگاه کرد و انگار میخواست از او کسب تکلیف کند ببیند باید ادامه دهد یا نه. محیا گفت:
- تو نازنین رو کجا دیدی؟
- ندیدمش، بهم زنگ زد.
کمند با لحنی که کاملاً تنفر از نازنین از آن میبارید گفت:
- اون مگه بازداشت نیست؟
کامران کلافه گفت:
- نمیدونم، وقتی از ماشین پیاده شدم به من زنگ زد گفت باید با دانیار حرف بزنم، ولی من گفتم پیشÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
مگه داستان کودکه؟😭😂
۲ سال پیشسحر
0فقط امیدوارم آخرش از خواب بیدار نشه
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
کی از خواب بیدار بشه🤔
۲ سال پیشاسرا
0امان ازحسادت حالاخوبه به احساسش اطمیان نداره🙏💋
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
کمنده دیگه هم خدارو میخواد خم خرما رو😬😁
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سحر
0دانیار دیگه یهو از خواب بیدار شه ببینیم همشو خواب میدیده🤣🤣🤣🤣