پارت صد و هشتاد و هفتم :

اخم هایم درهم شد. لحظه ای الیاس نگاهم کرد و وقتی قیافه پوکرم را دید، گفت:
- نه، برین مامان. نمیخوام پشت اتاقم باشید. چیزی از اون اتاق بیرون نمیاد.
زن‌عمو معترض از آغوشش بیرون آمد.
- نمیشه که پسر. جواب مردم رو چی بدم؟... ببینم نکنه دختر نیست؟
با چشمان گرد شده نگاهش کردم اما با پرت شدن سروگل در آغوشم واکنشی بیشتر از آن نتوانستم نشان دهم.
- خوشبخت بشی خواهری.
لبخند تلخی ز

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مریم گلی

    0

    تو اگه نیش نزنی که گوهر نیستی ،امیدوارم عاشقانه شون همیشگی باشه ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    😂😂😂این بده

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️