پارت صد و بیست :

روی صندلی مقابل آی‌.سی.یو افتاده بودم و گیج ومبهوتِ داد و فریادها و مشت‌های وحشتناکی که کامران به صورتم زده بود، خیره شده بودم به سقف بیمارستان. حتی یک کلمه نیز حرف نزده بودم و بدون کوچک‌ترین مقاومتی اجازه داده بودم هر چقدر دلش می‌خواهد بزند و اگر حراست بیمارستان از راه نمی‌رسید و بیرونش نمی‌کرد می‌گذاشتم بیش‌تر هم بزند. حقم بود! هر بلایی سر من می‌آمد حقم بود. من به هیچ دردی نمی‌خوØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سمیرا

    0

    این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    مخالف بود؛ ولی به دانیار اعتماد کرده بود و دانیار باهاش در مورد ارتباط خودش و کمند صادق نبود... اما خب، حق با شماست حق کشتن کسی رو نداشت🥲 متین.. خب، باید می‌رفت🙃

    ۲ سال پیش
  • سمیرا

    0

    پس خون وخونریزی شروع شد،هعی چ تلخ ایکاش اینطورنمیشد

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    :))

    ۲ سال پیش
  • فاطیما

    0

    این نظر ممکن است داستان رمان را لو داده باشد

  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ببخشید🥲

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    1

    😭😭😭😭😭🖤🙏😘

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️