پیانولا به قلم مرجان فریدی
پارت چهل و سوم :
قطره درشتی از اشکم چکید.
با بغض لبخند زدم:
-بابات میخواست من و خودش و شکنجه بده راحیل.
با بهت نگاهم میکرد، حس میکردم تمام تنش خشک شده که مانند چوبی خشک در جایش مانده بود.
-فکر کردی چرا این همه سال رنگ خانوادم و ندیدم؟ من اسیرش بودم.
با بغض زمزمه کردم:
-چون من و خودش و مقصر مرگ حابیل میدونست، چون اول میخواست از من و بعدش از خودش انتقام بگیره.
یک قدم به عقب برداشت و با Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
Ray
1از خان بابا بدم میااااااد😭
۸ ماه پیشنگین
3بازهم گریه گریه گریه برای بار هزارم گریه
۹ ماه پیشRez
3فکر کنم تا اخر رمان کور شم .
۱۰ ماه پیشبهار
3چقدر حق گفتی مرجان در خصوص این مردم ....
۱۰ ماه پیشسارا
3درد انتقام.. ممنونم از زحمات مرجان عزیزم خدا قوت یاعلی ❤️
۱ سال پیشزهرا
3حس میکنم تک تک کلمات این رمان جمع شدن تا اشکمو در بیارن
۱ سال پیشآذر
1چرا بعدا خزان خان بابا رو دوست داشت؟ من خیلی دلم برا حابیل میسوزه هیچ گناهی نداشت نباید میمرد من واقعا دلم برا حابیل گرفت، گریم میگره وقتی حرفی از حابیل میشه
۱ سال پیشمهی
6دلت نسوزه واقعا میگم اصلا نسوزه
۱ سال پیشطلا
9با تک تک کلمه ها اشک ریختم با بغض خزان اشک ریختم من بجای تو گریه کردم خزان من، تو بغضت خفه کردی من بجای تو گریه کردم
۱ سال پیشساتیا
15دلم حابیلو میخواد چرا کشتیش مرجانی🖤
۲ سال پیشسودابه
1وااااااااا دارم خزان چقدر تو بدبختی خدایا میخوام زود زود بخوانم این سوالات ذهنم حل شه
۲ سال پیشSodaba
0من هنوز حق نظر ندارم
۲ سال پیشDonya
2ولی چرا باید من شاعت ۲ شب به خاطر چند کلمه اشک بریزم وای مرجان بمیرم برای قلمت😭
۲ سال پیشدینا
1واییی مرجان واییی خزان واییی چرا انقدر قشنگه چرا من دارم اشک میریزم😭💔
۲ سال پیشالهام
1جوری که من با این رمان انس میگیرم🥹
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Maryam
0چقدر گریه کردم برای دل خزان