تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت سی و هشتم :
کمی سرم را جلو بردم و نگاهی به متن روی برگه انداختم: « میدونستی وقتی قهر میکنی بیشترم شبیه میمون شبگرد هندی میشی؟ شب با هم میریم بیرون میمون زشت.»
کمند آن را عقب برد و آهی کشید.
- بهم میگفت میمون شبگرد هندی. میدونی این حیوون هر کدوم از کرههای چشمش اندازه مغزشن. البته بودن، الان دیگه منقرض شدن. میگفت تو هم قیافه نداری، فقط چشمی؛ تازه چشماتم عیب دارن اینقدر بزرگن.

لطفا صبر کنید...

اسرا
1عالیه