پارت سی و هشتم :

کمی سرم را جلو بردم و نگاهی به متن روی برگه انداختم: « می‌دونستی وقتی قهر می‌کنی بیش‌ترم شبیه میمون شبگرد هندی می‌شی؟ شب با هم می‌ریم بیرون میمون زشت.»
کمند آن را عقب برد و آهی کشید.
- بهم می‌گفت میمون شبگرد هندی. می‌دونی این حیوون هر کدوم از کره‌های چشمش اندازه مغزشن. البته بودن، الان دیگه منقرض شدن. می‌گفت تو هم قیافه نداری، فقط چشمی؛ تازه چشماتم عیب دارن این‌قدر بزرگن.

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۷۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    عالیه

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    💙💙

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️