تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت سی و هفتم :
عقب رفتم و سعی کردم از روی دیوار داخل حیاط را ببینم. چیزی دیده نمیشد! کلافه به در نزدیک شدم، پایم را روی برجستگیهایی که به شکل لوزی روی آن قرار داشت گذاشتم و سعی کردم آن طرفش را ببینم.
کسی در حیاط نبود، به جز دو بچه گربه که گوشهای کز کرده و نشسته بودند. تن صدایم را بالا بردم و گفتم:
- کمند!
پاسخ آمد، امّا نه از توی حیاط. از کنارم و از داخل آیفون.
- اینجام.
از روی در پای
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
چشم ممنون از همراهیتون😭❤
۳ سال پیشاسرا
0این پارت مثل ناخونک به عذامیمونه کمه ولی عالیه
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
رمان معمایی جناییه و همه قسمتهاش یه خورده معما داره دیگه هر چقدر بذارم باز معما هست😥❤ ممنون از همراهیتون
۳ سال پیشاسرا
0من گفتم بااینکه کمه عالیه آیاجوابش میشه چیزی که دادیدببخشیدشمایه کامنت میخونیدبقیه کامنت برحسب اون کامنت جواب میدی آیا
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
نه عزیزم من جواب همه کامنتهارو میدم و کامنت شما و دوست دیگهمون مثل هم بود و یه جواب دادم.
۳ سال پیشسارا
0خوب میزاری همه رو تو خماری🥺🥺
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
رمان معمایی جناییه و همه قسمت هاش یه خورده معما داره دیگه هر چقدر بذارم باز معما هست😥❤ ممنون از همراهی تون
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اسرا
0اثبات شده است برای همین واسم سئوال شدممنون که جواب میدی فقط اینقدربااین دانیارحرصمون نده