پارت بیست و هفتم :

شانه‌ای بالا انداخت. حالا خنده‌اش را جمع کرده و خاکستر سیگارش را روی زمین می‌ریخت.
- همه یه دوره‌ای اسکل بودن دیگه...
نمی‌توانستم واقعاً‌ جلوی خنده‌ام را بگیرم. با این که درست نبود. چه داشت می‌گفت آخر محیا؟
- همه، ولی نه تو.
محیا بی تفاوت‌ شانه‌ای‌ بالا انداخت. انگار دیگر نمی‌خواست حرفی بزند، ولی بحثی را شروع کرده بود که من نمی‌توانستم بی خیالش شوم. مردد گفتم:
- هر

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Saba

    1

    احساس میکنم دانیاره رو دوست داره🥲

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    😅🤍

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    😅🤍

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    جالب بودبعداین دانیاربه یه چیزپیله کردکردهاآتاپروانه نشه ولکن نیست

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دانیاره دیگه...

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️