تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت یازده :
چند بار لب از هم گشودم و خواستم جوابش را بدهم؛ امّا هر دفعه پشیمان شدم و در آخر گفتم:
- حالت خوبه؟
جوابم را نداد. بی رمق سر تا پایم را ورانداز کرد و شانه‌ای بالا انداخت که احتمالاً به این معنا بود که "باید باشم؟"
ماندم باید چه حرفی بزنم. چه حرفی می‌شد زد اصلاً؟ شاید بهتر بود جواب همان سوالی که از ابتدا پرسیده بود را می‌دادم. نگاه از صورتش گرفتم و به راه پله‌ای که مردم در آن مشغ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
سلام عزیزم سلامت باشی. نه بابا دانیار بچّه خوبیه به دل نمی گیره🥰
۳ سال پیشآرامش
0به به رمان جدید😍 رمان جدید دوست میدارم خیلی😍رمانت تا اینجا که خیلی خوب به نظر میاد 🌹🧡😍🥰مرسیییی🧡 آقا دانیارو بدین ببرم🤫😆😄😄
۳ سال پیشمریم دولتیاری | نویسنده رمان
سلام عزیزم خیلی ممنون از همراهی و نظر ارزشمندت😍💚 احتمالاً شما اولین نفری هستی که از دانیار خوشت اومده😂
۳ سال پیشاسرا
0نه باباتوپسرخوبی هسنی اصلا عوضی نیستی فقط کلا تعطیلی فرزندم به خودت توهین نکن
۳ سال پیشمریم دولتیاری | نویسنده رمان
بهش می‌گن تایپ احساسی. دانیار بر خلاف شخصیت مرد خیلی رمان‌ها تایپ احساسی‌ای داره و سیر تکاملش به نظر خودم قراره جذاب خواهد بود😅💙
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سارا
0سلام وخسته نباشی،نه نروفرزندم بمون باهم چای بخوریم،توهینتوبه دل نگیربه حرف دوستمون اسرا، کلا تعطیلی😂😂