پارت دوازده :

از ساختمان بیرون رفتم و کنار جاده ایستادم. تلفنم را درآوردم و خواستم تاکسی بگیرم، امّا قبل از این کار، ناگهان صدایی را از پشت سرم شنیدم. صدایی آشنا و آغشته به بغض...
- می‌گن پرونده رو ارجاع می‌دیم به اراک.
برگشتم و نگاهش کردم. با‌ کمی فاصله ایستاده بود و از نگاه کردن به صورتم سر باز می‌زد. وقتی دید به سمتش برگشته‌ام، افزود:
- پلیس‌هارو می‌گم... پرسیدی چی می‌گن‌.
این حرفش چ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۴۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سپیده

    0

    تااینجا خوببوده دوسداشتم

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی‌تون خوشحالم دوست داشتید💚

    ۳ سال پیش
  • مهلا

    1

    رمان قشنگیه ولی فعلا معماییه باید ادامه داد ببینیم چی میشه خسته نباشی نویسنده جان

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنونم عزیز از نظر و همراهیت💚

    ۳ سال پیش
  • زهرا

    0

    عالی

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    عالیه

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    💙💙💙

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️