پیرانا به قلم مرجان فریدی
پارت سیزده :
ضرب قلبم را تنظیم کردم…
همان طور که سال ها اموزش دیده بودیم…
که چه چگونه حتی بر تپش قلمان چیره شویم…
_ما طی این سالا موشای زیادی و توی تشکیلات پیدا کردیم…
همان طور که حرف میزد، به سمت استیون رفت.
دندان هایم را روی هم فشردم تا از دهان نفس نکشم
ادمین خیره با چشمان ریز شده مرا مینگریست.
_اما این موش…تقریبا از همه زبر و زرنگ تر بود!
هم زمان دست برد و چنگ زد به مو
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۱۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
Ghazal
1غمگین, خیلی زیاد
۱ سال پیشSani
7وای بغض کردم چجوری اتقد بی رحمنننن:)💔
۱ سال پیششایلی
0واقعا این پارت توصیف نشدنی بود دردی که به همراه داشت...
۲ سال پیشنفس
3به خدا که اونجا ته جهنم یک دختر چطور می تونه اینقدر قوی باشه وار پا نیوفته من خودم خیلی آدم ضعیفی هستم باید از ویونا الگو بگیرم هر چند نمیشه
۲ سال پیشحانیه
3نفسام سنگین شده.بغض راه وردی نفسام و گرفته باورم نمیشه که چند سطر خط اینطوری آدمو مغموم کنه
۲ سال پیشzahra
2ویونا چطور طاقت اورد همچین چیزی رو🥲😭
۲ سال پیشHang
1واییی نهههه نههه
۲ سال پیشسحر
4چقدر این پارت دردناک بود و قلبمو به درد اورد 😭💔
۲ سال پیشZeyno
1واای بغض کردم کهه
۲ سال پیشنسرین
2فقط میتونم بگم برگااااااام💔😶
۲ سال پیشارام
2چه غمگین، تا اینجا که چندان جالب نبوده، تا بعدش داستان چی بشه
۲ سال پیشنورا
4اَخی خیلی رو مخه این ادمینه باید یدونه تو مغز اون خالی کنی
۲ سال پیشM.h
3مرجان؟چرا؟ چرا باید اینطوری میشددددددددددد چرا باید گریه کنمم؟😭😭😭
۲ سال پیشYuna
3شوک اول واییییییییییییی
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ستا
0گریم گرفت استیون خیلی زود از داستان رفت😭😭