آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت سی و پنجم :
***
به ساعت مچی‌ش نگاه کرد و با دیدن پنج و نیم، کاپشن سیاهش و کیف غذایش را از طبقه زیر کانتر برداشت و سمت خشایار که مشغول فاکتور زدن بود، چرخید:
-خشی من دارم میرم حواست هست؟
خشی پوزخندی به او زد و با نوچ نوچی سر تکان داد که دیدار کفری چوب پر را برایش پرت کرد:
-خیلی لاشخوری.
خشایار چوب پر را روی هوا گرفت و خنده‌ش عمق گرفت:
-حاجی خودت مقصری! یه روزی به حرف من میرسی که دیگه دیر
لطفا صبر کنید...
