پارت شصت و هشتم :
«ملورین»
اولین چیزی که فهمیدم درد نبود؛ صدای باد بود، آرام و کشدار میوزید، پشت پنجرهای که درست بسته نشده بود. بعد صدای قدمهایی را شنیدم که روی کف چوبی کشیده میشد و بوی تندی که نمیشناختم به مشامم خورد. چشمهایم را باز کردم. سقف بالای سرم تار بود. چند بار پلک زدم تا تصویر آرامآرام شکل بگیرد؛ سقف کاهگلی بود، دیوارها ساده بودند و نور از لای پردهی نازک روی زمین افتاده بود. خوا
لطفا صبر کنید...
