آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت بیست و ششم :
دیدار خیره نگاهش کرد و دستش که روی انگشتان سلین نشست تا یقه‌اش را بیرون بکشد، سلین بغضش شکست و خودش را عقب کشید. نگاه دیدار به در نیمه باز تراس و امیر که داشت علامت میداد صدایشان بیرون رفته، رسید و برایش سر تکان داد.
سکوت حس خفگی به جان گلویش انداخت که سمت نرده‌ها رفت تا با ندیدن دیدار کمتر زخمش را حس کند:
-میدونی بدترین قسمتش کجا بود؟
و به چراغ‌های پر نور هر ساختمان خیره شد و کم
لطفا صبر کنید...
