آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت بیست و هفتم :
ستاره ثانیه‌ای بی‌اغراق خندید و دستش را تو موهای لَخت و کوتاهش برد:
-وقتی باهم دیت میرفتین سلین یکی دیگه شده بود. روی لباساش وسواس گرفته بود. بالاخره برای یکی از غرورش زده بود، میدیدم داره عوض میشه ولی من زودتر از خودش فهمیدم که تو اونجوری که اون میخواد نمیخوایش!
ستاره جامش را جلو اورد و دیدار بی‌حرف جامش را به او زد و صدای تق خوردنشان بهم تا انتهای گوش دیدار زنگ زد. تمام آن حس خفگ
لطفا صبر کنید...
