ماه محال به قلم زهرا خزائی
پارت بیست و سوم :
کیوان به سمتش رفت، خم شد و انگشتش را روی زخمِ لبِ کاوه کشید.
_ببین جرمت بزرگ تر از عاشق شدنته،صبر کن به زودی وقت که بشه پرونده ت رو روی کار میارم...
چقدر حقیر و پست به نظر میای.... کسی که هنوز تو رو این‌جوری ندیده بود تابانه،کاش میشد ببینه!
کاوه با تمام توان سعی کرد خودش را تکان دهد:
_لعنتی! دستامو باز کن!
کیوان سرش را تکان داد و پوزخندی زد:
_عه...دیر اومدی نخواه زود برو...فک
لطفا صبر کنید...
