طاق فلک به قلم مهدیه سجده
پارت سی و هفتم :
تا به خانه برسم هزار ای کاش دیگر برایم قد علم می‌کند و من باز هم به خودم می‌رسم، به پسر پانزده ساله‌ای که تا ماه‌ها آرزویش از دست دادن چشم‌هایش بود!
پوفی می‌کشم و در را باز می‌کنم و نگاهم به در بسته‌ی اتاق مرضیه می‌رسد. داخل اتاقم می‌روم و برای اولین بار حس می‌کنم دیوارها برایم سنگین است، روی سرم می‌ریزند و شقیقه‌هایم درد می‌گیرد. از داخل کمددیواری، دسته چمدان را می‌‌گیرم.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه سجده | نویسنده رمان
عزیزدلی ممنونم از نظرت واقعا خیلی سخته فرزند بهواد صبور باشه در مصابل والدین و بزرگی کنه
۱۲ ماه پیشم
1فقط خدا صبر بده تحمل کنه نیکداد بیچاره،من درک می کنم تحمل حرفای بی منطق چقدر سخته،همین الان سرم داره منجر می شه،نیکداد تحملش زیاده هیچی نمیگه 🥺🙏🏻
۱۲ ماه پیشمهدیه سجده | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم از نظرای قشنگت و هر پارت که میذارم برام مینویسی انقدررر شلوغم که فقط قاچاقی میام پارت میذارم و میرم اما هر بار نظراتتو میخونم قند تو دلم اب میشه❤️❤️❤️
۱۲ ماه پیشمهدیه سجده | نویسنده رمان
واقعا تحمل حرف بی منطق سخته مرضیه بیماره ولی داره نیکداد رو با ندونم کاریاش مریض میکنه ادم صبر و تحملش هم حدی داره و واقعا نیکداد کم اورده و شخصیتش جوریه که همیشه فرار میکنه تا چیزی خراب نشه
۱۲ ماه پیشمهدیه سجده | نویسنده رمان
واقعا تحمل حرف بی منطق سخته مرضیه بیماره ولی داره نیکداد رو با ندونم کاریاش مریض میکنه ادم صبر و تحملش هم حدی داره و واقعا نیکداد کم اورده و شخصیتش جوریه که همیشه فرار میکنه تا چیزی خراب نشه
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
ماهرخ
1عالی خدا قوت چقدر نیکدا. گناه داره خیلی سخته بچه ها بخوان بزرگی کنن