پارت سی و سوم :

- می‌‌تونم یه سوال بپرسم؟
دقیق نگاهم می‌کند و لبخند کمرنگی روی صورتش که‌ هنوز کمی رنگ‌ پریده ‌است، می‌نشیند.
نمی‌دانم چه طوری حرفی که در ذهنم گیر کرده را بپرسم که نگاهم به آینه سقفی ماشین و دسته گل روی صندلی عقب می‌رسد.
حس بدی به آن دانشجوی رازقی نام دارم، حسی که دوست ندارم به آن فکر کنم اما دیدن اسمش روی موبایل آترا‌ وقتی داخل کافه مهران بودیم و گریه‌‌ی او زیر باران و Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۷۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م

    2

    آره واقعا ،مرضیه هر تغییرش ترسناکه ،فقط خدا بخیر کنه عاقبت نیکدادو 😮😮🙏🏻

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️