پارت صد و بیست و یک :

ــ یه بار... با بابام...
شبیه آدم بزرگ‌ها مى‌گوید: خدا بیامرزه بابات رو!
بعد مى‌رود طرف دوچرخه‌اش: برگردیم؟
سوار دوچرخه نمى‌شویم. او فرمان را مى‌گیرد و راه مى‌افتیم. وانتى از روبرو مى‌آید. کنار مى‌گیرد و نزدیک ما سرعتش را کم مى‌کند. دوتا از همسایه‌ها هستند. اویى که روى صندلى مسافر نشسته، پسرعموى سیاوش است: چطورى سیا؟
سیاوش دستى تکان مى‌دهد.
ــ صبر کنید بچه‌ها.

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    2

    واقعانگاه کردن به عکساو دیدن ادما ولحظه هایی که گذشت و دیگه نیست و اینکه زورمون نمیرسه برشون گردونیم خیلی غم انگیزه...

    ۱۲ ماه پیش
  • اسرا

    0

    وعکسهاتوناراحتی الان هم عکس می گیرندنمی دونم اینهمه عکس قرارچی بشن🙏😑

    ۱۲ ماه پیش
  • لیلی

    1

    مثل همیشه عاالی دست مریزاد به بانوی همنام خودم ❤️❤️❤️

    ۲ سال پیش
  • لیلا مردانی | نویسنده رمان

    عزیزید❤️❤️

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️