رسپینا به قلم زهرا خزائی
پارت هفتاد و یک :
داشتم لبخند می‌زدم و نگاهش می‌کردم که ناگهان صدای پیامک گوشیم بلند شد. با خیال راحت گوشی را از کیفم بیرون آوردم و صفحه را باز کردم. اما همین که پیام را خواندم، حس کردم چیزی ته دلم فرو ریخت.
پیام از یکی از همکاران ترکیه‌ای‌ام بود. نوشته بود که یک پرونده‌ی مهم در ترکیه دارم و باید هرچه سریع‌تر آنجا حاضر شوم و رسیدگی کنم. دستانم بی‌اختیار لرزید. انگار یک‌دفعه همه‌ی خوشی‌های امشبم پ
لطفا صبر کنید...
