پارت نود و دوم :
او با همان لبخند سرد و بی‌روح به من نزدیک می‌شد. انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده باشد. انگار که شکستن میز و فریادهای من، هیچ تأثیری بر او نگذاشته باشد.
با دیدن نگاهش، لرزش بدنم بیشتر شد. او چه می‌خواست؟ چه نقشه‌ای در سر داشت؟
وقتی به من رسید، سعی کردم خودم را جمع کنم. نمی‌خواستم او لمسم کند، نمی‌خواستم اسیر نقشه‌های شومش شوم.
-نزدیک نیا! نزدیک نیا!.
صدایم فقط یک ناله بود، نال
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
Nina
1خب انگار حتی مرگ هم جواب نیست. عالیه!👀👍🏻
۸ ماه پیشرها
1عجب...... هعی خدا.... منو بکش
۸ ماه پیشترنم
2بچه ها اگه میخواین پشماتون بدون هیچ وسیله بریزه حتما این رمان رو پیشنهاد میکنم چون من تمام پشمام ریخته و از این بابت خوشحالم😂😂
۹ ماه پیشسحر
1شعتتتتت 😯😯😯
۱۰ ماه پیشایماه
1نمدونم چی بگم..پشماممککککپخرهبهیعسعسسع عالی تر از حد ممکن
۱ سال پیشپری
2سادیسم توی نوشته ها موج میزنه و احیاساتمو قلقلک میده
۲ سال پیشرز آبی
1چی شد؟ من کل پارت ها اینطوریم که، آهان اینجوریه درسته و بعد تا اینو میگم یه اتفاقی خلاف انتظارم میوفته فوق العاده هستین بانوی دریاااااا خیلی زیباست،خیلی هیجان انگیزه، و همزمان اونقدری خوب به تصویر کشیده شده که انقدر دردناکه دارم گریه میکنم فراانسانی؟ یا خود خدا. همچی داره عجیب و عجیب تر میشه...
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ayor
1واقعا عالیه ...... بی نظیر.. بدبخت شدیم که🤣🤣🫠