پارت سی و دوم :
صدایم خفه شد.
- « یه روز… یه روز اون رنگِ سبز برام به جهنم تبدیل شد. به یه کابوسِ احمقانه‌ی بی‌پایان. یه روز… یه روز من تصمیم گرفتم کودکم رو تو اون قلعه زندانی کنم. یه روز… یه روز من با آبی، خودمو دوباره پیدا کردم.»
می‌خواستم ادامه دهم، می‌خواستم باز هم از دردم بگویم، باز هم از خشمم بگویم، باز هم از جهنمی که در آن زندگی میکنم بگویم، اما دکتر، با لحنی آرام و نافذ، حرفی زد که مثل پ
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۶۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0وااای چه عجیب واقعا شوکه شدم..راستی کالی برا اولین بار که رفتی پیش دکتره چن سالت بود؟
۹ ماه پیشRoghayyeh
2بگو آکوا قشنگم بگو بفهمم اون مرتیکه چیکار کرده باهات
۱۲ ماه پیشفاطی
2ولی حس میکنم میتوان عاشق سبز نبود ولی زندگی درست کرد همونجور که دوست داری نه مانند گذشته...یه جور خاص
۱ سال پیشهستی
1عزیزم عالیه خییییلی دوسش دارم🥰🥰
۱ سال پیش
کالیستو آکوامارین | نویسنده رمان
ای جانم ، خوشحالم💙
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
رها
0هممون از این زخما داریم هرچقدر بیشتر انکار میکنیم بیشتر رخمی میشیم بیشتر اون کودک درونمون لای به لای اون زنجیر ها خفه میشه