پارت هفتاد و هشتم :

جز کامران، هیچ‌کدام‌شان تعجّب نکردند و حتی متین با نهایت آرامش جلو آمد و روی صندلی کنارم نشست.
- می‌دونیم.
قبل از این که من بخواهم واکنشی نشان دهم، کامران حیرت زده گفت:
- چی؟! چی داری می‌گی؟!
محیا بی توجّه به کامران جلو آمد و کنار تختم نشست.
- از همون لحظه‌ی اول که شنیدیم حدس زدیم. محال بود تو همون‌طور سر از اون‌جا در بیاری و بعدش هم کشکی کشکی بیفتی پایین. همه چیز واض

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • سمیرا

    0

    والله چراسراغشونگرفته

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    شاید مشکلی پیش اومده

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️