تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت هفتاد و هفتم :
دکتر به مادرم تاکید کرد فعلاً به جز آب چیزی حق ندارم بخورم و زیاد هم با حرفهایش تحت فشارم قرار ندهد. تا چند ساعت دیگر که به بخش منتقل شدم میتوانند هر چه قدر دوست دارند حرف بزنند و مادرم اطاعت کرد؛ هر چند میدانستم قرار نیست به آن عمل کند. سپس همراه با پرستار از اتاق خارج شد.
خدا چطور هنوز زنده بودم؟! آن آدمها به قصد کشت مرا از آن درّه پرت کرده بودند پایین، یعنی نفهمیده بودند هنوز ز
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
قبول کنید نمیشه بی خیال شد 🫠🤣
۳ سال پیشاسرا
0باورمی کنن آیا؟
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
چرا نباید بکنن
۳ سال پیشاسرا
0متین بله ولی بقیه نمیدونم بعددانیارفقط سربرادرش بلانیارن نمیدونم چرااون بابرادرش ممکن تهدیدکنن
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
اره خب خانوادهش تو خطرن..
۳ سال پیشسارای
0الان کانال نصیحت شروع میشه، ودانیار وبیخیالیهاش
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
مثل همیشه😂
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Alieh
0عه عه بیخیال دیگ دانیار باز شروع کردی🫥🫠 فک کنم ب قول نویسنده آدم نمیشه این🙁😂😂