پارت هفتاد و هفتم :

دکتر به مادرم تاکید کرد فعلاً به جز آب چیزی حق ندارم بخورم و زیاد هم با حرف‌هایش تحت فشارم قرار ندهد. تا چند ساعت دیگر که به بخش منتقل شدم می‌توانند هر چه قدر دوست دارند حرف بزنند و مادرم اطاعت کرد؛ هر چند می‌دانستم قرار نیست به آن عمل کند. سپس همراه با پرستار از اتاق خارج شد.
خدا چطور هنوز زنده بودم؟! آن آدم‌ها به قصد کشت مرا از آن درّه پرت کرده بودند پایین، یعنی نفهمیده بودند هنوز ز

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Alieh

    0

    عه عه بیخیال دیگ دانیار باز شروع کردی🫥🫠 فک کنم ب قول نویسنده آدم نمیشه این🙁😂😂

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    قبول کنید نمی‌شه بی خیال شد 🫠🤣

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    باورمی کنن آیا؟

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    چرا نباید بکنن

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    متین بله ولی بقیه نمیدونم بعددانیارفقط سربرادرش بلانیارن نمیدونم چرااون بابرادرش ممکن تهدیدکنن

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    اره خب خانواده‌ش تو خطرن..

    ۳ سال پیش
  • سارای

    0

    الان کانال نصیحت شروع میشه، ودانیار وبیخیالیهاش

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    مثل همیشه😂

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️