تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت هفتاد و نهم :
همین حرف متین کافی بود تا پرستار دوباره از کوره در برود. به محیا اشاره کرد برود عقب و با عصبانیت گفت:
- همهتون برید بیرون، همهتون، زود!
و بیرون رفتند. هر سه نفرشان و بعد هم پرستار.
واقعاً کمند در این مدّت اصلاً سراغ من را نگرفته بود؟ چطور امکان داشت؟! نکند اتّفاقی برایش افتاده بود؟!
فکر و خیال به طرز وحشتناکی در ذهنم شروع به رژه رفتن کرد. از هر طرف به این قضیه نگاه میکر
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

اسرا
1دانیاردست برنمی دارد؟