پارت هفتاد و ششم :

دستی داشت موهایم را نوازش می‌کرد و صاحبش زیر لب حرف‌هایی می‌زد؛ ابتدا احساس کردم توهّم زده‌‌ام، امّا بعد صدا واضح و واضح‌تر شد و فهمیدم مادرم است. داشت‌ گریه می‌کرد و هم زمان حرف می‌زد.
- قربون شکل ماهت برم، الهی من بمیرم برای این رنگ و روی پریده‌ت مامان...
این‌جا چه خبر بود؟ داشتم خواب می‌دیدم؟
به سختی چشم‌هایم را باز کردم، امّا حجم نور آن‌قدر زیاد بود که بی اختیار اØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • شیما

    0

    پایان خوبی داره ؟

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    پایان منطقی داره

    ۳ سال پیش
  • سارای

    0

    عالی بود چندتاپارت خوندم چسبید،این دانیاراخرش همه رو به سکته نندازه ادم نمیشه که😂

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی‌تون🥰😅🩵 دانیار همینه کلا ساخته شده برای دردسر 😂❤️

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    وای۲۰۰پارت دیگه قرارهمش بلاسردانیاربیاری بعدپدرش هم به گریه انداخت این دانیارممنون مریم گلی

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    نه دیگه بلا سر همه میاد؛ ولی دانیار بیشتر😂

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️