پارت هفتاد و پنجم :

در جایم تکان خوردم و تمام توانم را در صدایم برای فریاد زدن ریختم.
- کمک، کمک! کسی این دور و بر نیست؟
با وجود این که زیاد هم نتوانسته بودم بلند فریاد بزنم، ولی چنان دردی در شکمم پیچید که باعث شد بلند زیر گریه بزنم. دوباره صدایم را بالا بردم و در میان گریه با فریاد نالیدم:
- یکی کمک کنه... کمک!
امّا کسی نبود. تنها صدایی که می‌آمد صدای زوزه‌ی گرگ‌ها بود و باد.
به پایین نگاه

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۰۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ملیکا

    0

    فقط بگوو چطوررر نجات پیدا میکنهه

    ۳ سال پیش
  • ابوذر

    0

    عالیه وافعا نویسنده حرف ندارد

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی تون

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    عالبه مریم بانودانیارالهی کمندت بمیره که اینهمه دردمیکشی

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    تقصیر خودشه، نیست؟

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    تقصیر خودشه، نیست؟

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️