پارت صد و شصت و یک :


نگاهش با آجرهای سیمانی بالا رفت. دیوارهای بلند، قد آروزهای او بود. سر به آسمان داشت. امتدادش نیز با سیم‌هایی خاردار استتار شده بود. روی رویاهایش را خش می‌‌انداخت...
-می‌خوایم بریم تو. بگیر سرت کن!
تا آن لحظه داشت به بلندای ساختمان مقابلش، برجک کمی آنطرف‌تر، حتی ابرهایش که خاکستری بود، نگاه می‌کرد. با شنیدن صدای فاطمه، نگاهش سمت زن برگشت. چادری سیاه شبیه ایام آن روزهایش سمتØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زینب

    1

    این پارت اشکمو راه انداخت دیالوگ ها و معرکه میچینید احسنت.

    ۲ سال پیش
  • الهه محمدی | نویسنده رمان

    عزیزم❤️

    ۲ سال پیش
  • مریم گلی

    1

    وای چقدر حرفهاشون در عین تلخ بودن ،شیرین بود از این جهت که چقدر همدیگه رو دوست دارن ،این مهارت نویسنده رو توی نگارش رمان میرسونه ،ممنونم نویسنده جان ،قلمت پایدار 🙏🌹♥️

    ۲ سال پیش
  • الهه محمدی | نویسنده رمان

    ممنونم از محبتتون

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️