قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت پنجاه و هشتم :
با شنیدن حرفش ابی شد روی خشمم
اتش گرفته بودم باور نمیکردم رویم بایستد و چیزی بگوید خلاف میلم
کم کم به صندلی چسبیدم
چشم ریز کردم و از سرتا پایش را برای چندمین بار گذراندم
نمیتوانستم قبول کنم که حرفش به کرسی بنشیند
ولی راهی نببود
_باشه میتونی بری
سینی را برداشت و رفت
چشم بستم تا تسلط پیدا کنم
تا بتوانم دوباره به مردم فکر کنم نه به چشمان تهی اش
ولی نم
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی زهرا جون ❤️