پارت سیصد و چهل :

شیشه را پایین کشیدم و عطر خوشِ جنگل‌های گیلان را در ریه‌هایم جا دادم. هوای سپیده دم شرجی اما خنک بود. یک حس و حال خوبی را به آدم القا می‌کرد وقتی رطوبش پوست صورت را نوازش می‌داد.
پلک بستم و دستم را از شیشه بیرون بردم. سرد نبود، اما لرز به جانم نشست.
دم عمیقی کشیدم و هیجان‌زده گفتم:
-چی می‌شه همین‌جا تو گیلان بمونیم؟ یه جایی وسط جنگل واسه خودمون خونه و زندگی دست و پا می‌کنیم. ع

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۱۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!