پارت نود و پنجم :

سمآء چمدان‌هایم را داخل می‌آورد که گفت:
-بفرما داخل صاحب‌خونه. مثل اینکه بازم من باید روی زمین بخوابم و تخت پادشاهیم رو دو دستی بدم به شما.
از بالای پله‌ها خانه و حیاط را نگاه کردم. پاییز دندان‌هایش را برای درختان تیز کرده بود و سرما می‌آمد تا به‌زور خوابشان کند. این خانه بی سهراب برایم قشنگی نداشت، بوی عطر تنش را باید از کجا برای خودم به ارمغان می‌آوردم، من بی نگاه او چگونه Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Hadis

    0

    برای سما خوشحال شدم بعد از سختی ها بالاخره داره به آرامش نسبی میرسه و همتا هم که خب میگن عشق اگر عشق است آسان ندارد بالاخره عشقشون اونارو بهم وصل میکنه

    ۲ سال پیش
  • ساناز

    0

    💛🧡🤎❤️💚🩶🩶🤍🩵💙💜

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    1

    غم عشق سهراب بیشترازخیانت عرشیاست🙏

    ۲ سال پیش
  • Aa

    0

    🙏🌹

    ۲ سال پیش
  • م.ر

    0

    😶😔

    ۲ سال پیش
  • مریم گلی

    1

    واقعا جایی که عشق نباشه ،زندگی بی معنی میشه ،ولی متأسفانه کسی توی اون خونه همتا رو درک نمی کنه ،فقط خیالشون راحته که اونو آوردن خونه جلوی چشم خودشون ،ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • کلثوم

    2

    طفلی همتا🥲

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️