پارت نود و چهارم :

چندساعتی را در خلوتی اتاق غرق بودم. انگار یک‌عمر از بی‌خبری‌ام می‌گذشت. حالا من نمی‌دانستم او کجاست، چه می‌کند یا چه در سرش می‌گذرد. کاش راهی بود تا از سلامتی‌اش مطمئن می‌شدم و برای همیشه پِی نداشتنش را به تن می‌مالیدم. در افکار زهرآلودم دست و پا می‌زدم که سمآء تقی به در زد و در را باز کرد. لبه‌ی پنجره کز کرده بودم و سرم از روی پاهایم بلند نمی‌شد.
-همتا میشه باهات حرف بزنم.
Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ??

    0

    خیلی خیلی قشنگ بود

    ۲ سال پیش
  • Hadis

    1

    شاید سهراب نرفته فقط وانمود به رفتن کرده تا همتا به خودش بیاد و یکدل بشه تا بتونه کنار سهراب با همه سختی ها و مخالفت ها بجنگه

    ۲ سال پیش
  • ساناز

    0

    💛🧡🤎💚🩶❤️🤍🩵💙💜

    ۲ سال پیش
  • ستاره

    3

    فک نکنم سهراب رفته باشه

    ۲ سال پیش
  • کلثوم

    1

    عالی

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    2

    عجب استفبالی چراهیچکس توخونه نیست🙏

    ۲ سال پیش
  • م.ر

    0

    🙌

    ۲ سال پیش
  • مریم گلی

    4

    بیچاره سهراب توی چه بلاتکلیفی رفته ،خیلی قشنگ بود ،ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • مریم

    1

    خیلی قشنگ بود

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️