پارت نود و یک :

برخاست و شالش را که تا آن لحظه روی دسته‌ی صندلی بود برداشت و سر کرد. به سمت در که می‌رفت گفت:
-مگه نمی‌خواستی بدونی سفرش چطور بود؟ الان میاد از خودش بپرس.
هاج و واج مانده بودم با لیوانی دهن خورده از شیر. حتی قادر نبودم آب دهانم را در آن لحظه قورت بدهم. شک نداشتم سمآء بی‌خودی حرف نمی‌زند و شوخی‌هایش تا این اندازه بی‌جا و بی‌وقت نیست. اگر گفته بود از خودش بپرس حتما خودش آمده. در هم

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    چقدرسخت خودت سرباردیگران بدونی همتاگناه داره🙏

    ۲ سال پیش
  • ساناز

    1

    💜💙🩵🤍🩶💚❤️🤎🧡💛

    ۲ سال پیش
  • Aa

    0

    راست میگه دیگه کار بچه گانه ای بود.ممنون🙏🌺

    ۲ سال پیش
  • آیرین

    0

    اشکم در اومد

    ۲ سال پیش
  • ستاره

    0

    عوص تشکر ت همتاخانوم

    ۲ سال پیش
  • لیلی

    0

    کاش پیش سهراب به خودکشی اعتراف نمیکرد😟

    ۲ سال پیش
  • مریم گلی

    0

    هنوزم از عشق سهراب داره می میره ولی بازم غده ،ممنونم نویسنده جان

    ۲ سال پیش
  • کُلثوم

    0

    وای اشکم دراومد🥹همتااااا

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️