حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و هشتم :
شب پرستاره و زیبایی بود. اتفاقات خوب و حرف های دل زیباترش ساخت. با یادآوری حرف های رادمهر لبخند زد. شوق خاصی زیر پوستش دوید. علاقۀ رادمهر کم اتفاقی نبود. احساس خودش را خوب نمی شناخت. نمی دانست این شوق از سر علاقه ای مشابه علاقۀ رادمهر است یا تأثیر حرف و نگاه گرمی که طول شب در هر سو به خود داشت. هرگز تجربۀ دل بستن نداشت که حال خود را
بفمهد. حضور دامیار سدی بود میان او و مردان اطرافش. از
لطفا صبر کنید...
