پارت صد و نهم :

وصال با حرص دستش را پس زد: مرده‌شور تو و عشقت رو ببره.
دامیار مستانه خندید: من به درک... خودتو چرا می خوابونی رو تخت مرده شور خونه؟!
حیف تو نیست؟
با دست تخت سینه اش زد و آغوشش را باز کرد: جای تو این جاست عزیزم. درست روی قلبم. خانم خونه‌م که شدی، سرت می ذاری روی ضربان عاشقش و می شه لالاییت. دستام و لبام می شه نوازشگر روح و تنت. عین حالا که می خوام نوازشت کنم عشق دامیار.
وصال با تنی

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️