پارت صد و سیزده :

پتوی روی قفسه سینش رو بالاتر کشیدم.
نگاهم بی‌اختیار مدام به قفسه سینش قفل می‌شد.
غیرممکنه که بتونم کنترلش کنم.
حتی یادم نمیاد از کی همچین ترومایی توی وجودم شروع به رشد کرد.
اینکه هربار وقتی پیش میاد کنار کسی بخوابم ترسم از اینکه مرده باشه اجازه نده پلک رو هم بزارم.
یادآور بچگیمه.
اهمیتی نمی‌دادم اگر زمان خدمتم بقیه کنارم خواب بودن. هیچکس برام مهم نیست.
واقعا ه

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • یوسفب

    2

    چرادیرب دیر پارت میزارین. من دارم شوق خوندنشو ازدست میدم دیگ🙂

    ۳ سال پیش
  • هانی

    2

    مرسی بابت پارت❤️❤️❤️

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️