پارت صد و دوازده :

می‌تونم از آئینه خودم رو ببینم؛ گرچه سطحش و بخار آب محو کرده.
به چشمام خیره شدم. منطقی نیست ولی هربار که چشمامو از آئینه می‌بینم به این فکر می‌کنم که چطور یه جفت حدقه و مردمک می‌تونن به این اندازه آدم و مظلوم نشون بدن؟
خسته معمول‌ترین اسمیه که می‌شه رو حالت چشمام گذاشت.
بینی نوک‌تیزم گاهی اوقات موفق می‌شد یه چهره سرسخت ازم بسازه. توی دوربینا!
لب‌های باریکی داشتم. و در

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۱۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • آمینا

    1

    مرسی😇🥰 این یارو کیه ؟؟

    ۳ سال پیش
  • صبا

    0

    عالی♡♡

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️