مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت هفتاد و سوم :
به نرمی دستم را فشرد و لبخند کمرنگی زدم.
-چی به روزت اومده انقد شلوغش میکنی بگو ماهم بدونیم. یه شوک کوچیک که این همه المشنگه نداره. داره؟
سهراب از باب راحتی با او گفت و سمآء کم مانده بود او را برای همین چند کلمه سخت محاکمه کند. همانطور کجدار و مریض که بودم نگران از سمآء پرسیدم.
-امیدی هست به خلاص شدنم از این اوضاع.
دلواپس این بودم که مبادا عرشیا گیر نیفتاده آزاد
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

سحر حاجیوند | نویسنده رمان
ارشد زبان انگلیسی
۲ سال پیشUu
0خوب بود
۲ سال پیشAa
0🙏🌺
۲ سال پیشساناز
0❤️❤️❤️❤️❤️
۲ سال پیشآیرین
0بهترینه این رمان رستمی👹
۲ سال پیشستاره
0آخی سهراب بی چاره
۲ سال پیشمریم گلی
2وقتی میگم از دکتر رستمی متنفرم واسه همین کارهاشه ،چه اعتماد به نفسی ،ولی دمت گرم نویسنده جان ،حداقل تاهفته دیگه خیالم راحته که سهراب پا پیش نذاشته ،ممنونم عزیزم
۲ سال پیشم.ر
3وای خوشحال کننده بود امیدی هست
۲ سال پیشاسرا
2واه خوبه که تحصیل کرده چنین رفتارکردرستمی چه چجورآدمی🙏
۲ سال پیشکُلثوم
4اخیش پ دورغ گفته رستمی،سهراب کمه دیالوگاش اروم وخونسرد
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

آرمیتا
0تحصیلات همتا چی بود