مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت شصت و ششم :
دستش به دور بازوهایم پیچ شد.
-نمیخوای کادوها رو باز کنی؟
نگاهم تا کنار میز ته سالن کشیده شد. اگر همتای چندماه پیش بودم با ذوقی بچگانه تا آنها میدویدم و یک لحظه هم برای دیدن آنها وقت کُشی نمیکردم. اما حالا موضوع فرق میکرد، چیزی به نام شور در من جان داده بود. توربان پولک دوزی شده را از سر برداشتم و موهایم روی شانههایم رها شد.
-خستهام باشه برای فردا.
نگاهش روی م
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۷۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

ساناز
0❤️❤️❤️