پارت صد و شصت و هفتم :

با خشم نگاهش کردم و بدون این که اشک چشمانش ذره‌ای از نفرت صدایم کم کند افزودم:
- نه‌ به‌خاطر خودم، به‌خاطر پدرومادر متین. و نازنین... خدا به سر شاهده که حتی اگه آسمون به زمین بیاد، حتی اگه کمند خودم و تموم عزیزهام رو تیکه تیکه کنه، قرار نیست تو جاش رو بگیری؛ چون اون علت تنفر من نسبت به تو نیست، خودتی!
محکم رهایش کردم و قدمی به عقب پرت شد. شانه‌هایش افتاده و بی‌دفاع بود.
- حالا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    بیچاره دانیارکه هیچوقت نسبت به احساس کمتداعتمادنداره🙏⚘

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    چون کمند بهش اطمینان نداده:)

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️