مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت پنجاه و هفتم :
حالا دیگر خیال جمع بودم که هرچه دیدم راست بوده و عرشیا نقشش را خوب بازی کرده.آن لحظه تنفرم از عرشیا لابلای حس پیروزی عمیقم گم‌شده بود. از یک‌طرف دلم می‌خواست خیانتش زاییده خیالاتم باشد و مانند سابق دوستش داشته باشم و از طرفی دیگر راضی از سرنخی که مسموم بودن این رابطه را حتمی کرده بود. می‌دانستم تتهایی از پس او برنمی‌آیم و هرگز حریف زبان چربش نمی‌شوم برای همین کاری را کردم که نبای
لطفا صبر کنید...
فاطمه
2ای بابا نمیشد میزاشتی سهراب حرفش تموم میشد بعد پارت تموم میشد خدایی خیلی کوتاه بود