پارت شصت و دوم :
لحظه‌ای بعد که نسیم به اتاق برگشت، سپهر روی تخت به پشت دراز کشیده و ساعد
دستش را روی چشم‌هایش گذاشته بود؛ تخت یکنفره بود اما پهنایش آنقدر بود که جثه‌ی
ظریف نسیم هم کنار سپهر جا بگیرد.
چراغ اتاق را خاموش کرد و خیلی آرام روی تخت خزید؛ خودش خوب می‌دانست باز
هم مثل هرلحظه‌ی دیگری که سپهر به او نزدیک شده بود، اوقاتش را تلخ کرده و مثل
همیشه پشیمان بود و عذاب‌وجدان داشت. س
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۳۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
شیدا
1این خط گذاشتنا بنظرم یعنی وسط حرف و مکالمه مکث کردن فاصله انداختن بین حرفاشون
۵ ماه پیشمیم
2پری از قبل خودشو بدبخت کرده بود ما همش حرص می خوردیم با این کارا بدبخت می شه ولی بازم تکرار اشتباه اشتباهه 😔
۱۱ ماه پیشهستی
6دیگه از پری متنفر نیستم ولی خوشم هم نمیاد 🙂من از سپهر لم خوشم میاد ب نظرم نسیم عاشق سپهر بشه
۶ سال پیشصبا
4رهام بهش آرامش میده؟ یعنی مهدخت دوسش داره؟ عه مگه رهام از مطهره خوشش نمیومد؟
۶ سال پیشهستی
6وایی پری بیچاره 😭😭
۶ سال پیش^_^
21وای بیچاره پریدخت چه سختی هایی کشیده 😭😭
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
آرام
19عالی بود فقط فلسفه این خطای وسطش نمیدونم 😁