پارت صد و پنجاه و سوم :

با تیر پلیس خشم آن‌ها بیش‌تر شد و من از روی ون پریدم پایین و با احساس درد بدی در پای آسیب دیده‌ام خم شدم و میکروفون را روی زمین پرت کردم. کمند گفت:
- بدویید، اون‌ها اصلا به‌خاطر حرف ما نیومدن.
صدای شلیک گلوله‌ها بیش‌تر و بیش‌تر شد و ما دویدیم و به سمت ماشین رفتیم. سوار شدیم و کمند وحشت‌زده و با گریه گفت:
- دارن می‌کشنشون، دارن مردم رو می‌کشن... آخه چرا؟! خب بذارن بیان داخل.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Alieh

    0

    سلام تا این جا عالی بود ولی خیلی تعجب کردم ❤️🫶

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنونم از حضورتون🩵

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    یعنی دانیارانفجارهیجانت 🙏💞 وخیلی پارت طولانی بود💋🧿

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    دانیار مگه همیشه همین نبوده؟ بله چون رمان خیلی وقته تموم شده من دارم کارهای بازنویسی‌ش رو برای چاپ انجام می‌دم یه‌کم پارت‌ها طولانی‌ترن که زودتر تموم بشه. 🤍

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️