پارت صد و پنجاه و یک :

محیا نیز جلو آمد و در حالی که بازوی آتوسا را می‌کشید گفت:
- آتوسا مادرت تو خونه‌س، کامران اون رو نکشته، ولش کن!
آتوسا انگار اصلاً نمی‌شنید و دیوانه‌وار تمام وزنش را روی دستانش و کامران انداخته بود.
یکی از پرستارها فورا به دیگری گفت:
- آرامبخش، سریع!
و او دوید و به سمت یکی از اتاق‌ها رفت. من و محیا و پرستار با هم خم شدیم و با گرفتن بدن آتوسا سعی کردیم او را بلند کنیم ک

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نفیسه

    0

    عالی بود

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️