تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و چهل و هشتم :
دیدم کمند چندان بی راه هم نمیگوید و به همین خاطر ناچار موافقت کردم برویم. هر سه نفرمان به سمت خروجی اداره رفتیم. کامران در حیاط بود و داشت سیگار میکشید. اولین بار بود سیگار دستش میدیدم. گفتم:
- تو مگه سیگار میکشی؟
محیا سیگار را از دستش کشید و کف زمین انداخت و گفت:
- اون هم از این بهمنهای آشغال! بجنب داریم میریم بیمارستان.
کامران که در بُهت کار محیا بود گفت:
- به
لطفا صبر کنید...
