پارت صد و چهل و هفتم :

از کنارش گذشتم و به طرف ورودی اداره رفتم و او گفت:
- منم خبرها رو دیدم، بی خیال اون فیلم، همه‌چیز خودش معلوم می‌شه.
جوابی ندادم و وارد سالن شدم و به طرف اتاق سرگرد رفتم. در زدم؛ ولی کسی جواب نداد و صدایی آشنا را از پشت سرم شنیدم. مرادی بود؛ همان پلیسی که در ماشین با او بودیم.
- انتهای راهرو اتاق بازجویی شماره‌ی دو. اون‌جان.
برگشتم و تشکر کردم و به طرف انتهای راهرو یاد افتاد

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️